gecikmis isyan

uzun yazmayacagim. sadece biraz once taraf gazetesinin bugunku anasayfasini gordum. birkac gundur youtube'de gezen ve turk polisinin newroz kutlamalari sirasinda bir kurt cocugunun kolunu kirdigi goruntulerden bir kareyi kesip koymuslar. karenin yaninda cocugun buyutulmus fotografi vardi. gozlerini gordum. baktikca kahroldum. cocuk 15 yasinda. 15. cocuk. COCUK.
inanin olayin vahsetiyle ilgili tek sozcuk sarf edemiyorum. oyle bir kitlenme ki! insani caresizligin, umutsuzlugun, tahammulsuzlugun, nefretin, intikam hirsinin en gobegine mihliyor. madem buraya yazdiklarimizla kendimize gore bir tarih olusturuyor, kayit tutuyoruz; bu cocugun yuzune, etine, derisine, gozlerine, gecmisine ve gelecegine yapilan vahsetin kaydini da icimizde beraberce tasiyalim istedim. be fotografa baktigimda ve video'yu sadece bir kere izleyebildigimde hissettiklerimi unutmak istemiyorum ve her bu yaziyi okudugumda o duygularin hepsinin yuzume carpmasini istiyorum. baska da bir sey soylemeyecgim.

ben aslında buradayım. okuyorum. nokta'dan fazlasını da yazabileceğim günler gelecek diye de umuyorum.

hayatı geçirmek

hayatı nasıl geçirmeli insan sorusunu önceleyen bir soru neredeyse hayatımı öyle geçirebilir miyim sorusu. bir not düşmek istedim sevgili sessiz çoğunluğa.
bugün, gerçi bütün yakma yok etme işlemlerinden yorgun, tv ve yorgandan oluşan bir hayatım vardı mesela.


hayatı böyle bitirmek?: http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/article3591734.ece