hani o kadar normal geliyor ki bir taraftan düşünürken. hiçkimse çalışmamalı diyorum rahatça. çalışmak kötü diyorum. saat belirlisi, delisi, rutini. müziğin tükenir doğasına yolculuk. yaratılan iktidarla yapılan alışverişler. üniversitede de böyle düşünüyordum, bir arpa boyu yol gidememişim düşünsel seyahatlerim sonucu.
ve ben nedense çok yoruluyorum bu peyote işinde. ne yapsam da bilmiyorum. hani bıraksam, parasal açıdan ne bok yerim, annemi yeni alıştırmışken bana yapacağı harcamaların azaldığı düşüncesine, şimdi nasıl geri dönülür? alışmış kudurmuştan beterdir.
sonra dünyanın en iyi bahanesini bulup ayrılmak lazım ki tekrar peyote kapılarından güler yüzlü girelim.
bunlar şeytanın fısıldadıkları hayatın gerçekleri.
ama kısacası bünyeler, kaçan zamanlar o kadar fazla ki.
ve bir sürü şarkıya ihtiyacım var, dünyanın en güzel şarkılarına, hiç bitmesinler. bana bir kova dolusu şarkı hediye edin. bir kova dolusu da albüm ki ben karanlıkta onları zincirleme kazaya uğratayım peyote dolaylarında.
2 yorum:
benim de yeni, icimi disimi pirildatan sarkilara ihtiyacim var. ama yeni birilerini arastirip bulacak gucum yok. biraz hazira konmak istiyorum su sira:) ama dun culture of resistance adini koyduklari social forum gecesine gittim. orada bir grup dinledim. adi LAL. cok guzeldi yaptiklari muzik. eve gelince yana yakila slskte aradim albumlerini; hala da ariyorum. fakat henuz rastlayamadim. rastlayabilenlere cok cok tavsiye edilir.
kis iyice bastirdi kendini. kar-a-basan gibi, hareket edemiyorum resmen. durdukca da durmaya basliyor insan. ayrica da kilo aldim, iki yildir surekli giydigim pantolunuma son birkac haftadir zorlukla tikistiriyorum kendimi:( ham ham oldum ben.
e orada amerika'daki gibi sportif bünyeler yok mu? mesela okulda bir yüzme havuzu gibi? ya da ben buradan yüksek mi atıyorum, buradan "imkan" gibi görünenler orada çekiciliklerini mi kaybediyorlar. ben de kilo aldım, regl olamıyorum bir de, regl olmamı dile rabbimizden benim için.
bir de bu culture of resistance nedir? neresidir?
Yorum Gönder